از زیلو به عنوان فرش سلامت یاد شده است چون ذرات معلق در هوا تولید نمی کند و برای کسانی که بیماریهای تنفسی دارند فرش بسیار خوبی است.
بام میبد : طاهره کشتکار مدیر موزه زیلوی میبد، در خصوص ویژگی های زیلو بیان داشت : از زیلو به عنوان فرش سلامت یاد شده است چون ذرات معلق در هوا تولید نمی کند و برای کسانی که بیماریهای تنفسی دارند فرش بسیار خوبی است و پزشکان استفاده از آن را توصیه می کنند.
وی افزود : این فرش حساسیت پوستی ایجاد نمی کند، زیرا تمام مواد آن سلولزی و از پنبه که یک ماده گیاهی است ، می باشد . زیلو به خصوص برای کودکان که بدنشان لطیف و حساس است ، فرش بسیار مناسبی است .
کشتکار در ادامه عنوان نمود : این فرش قابل بازیافت است ، یعنی همانطور که موادش سلولزی ، گیاهی و از طبیعت می باشد ، همچنان هم به طبیعت برمی گردد. همانطور که در قدیم زیلو های پوسیده و غیر قابل استفاده را به عنوان کود در زمین های کشاورزی چال می کردند.
مدیر موزه زیلوی میبد با بیان اینکه زیلو الکتریسیته ساکن ندارد ، افزود : ما در آزمایشگاه دریافتیم که زیلو بدلیل اینکه پنبه ای است الکتریسیته ساکن ندارد یعنی اصلا جرقه نمی زند . جرقه زدن برای بدن مخصوصا قسمت پاها با چیزهایی که استفاده می کنیم بسیار مضر است و روی عصب پاها و سر تاثیر بدی دارد .
کشتکار در رابطه با رنگ آمیزی زیلو بیان کرد: ما زیلو را با رنگهای طبیعی و گیاهی رنگ کرده ایم و وقتی خود زیلو پنبه ای باشد و نخ آن هم طبیعی رنگ شود ، یک فرش صد در صد گیاهی را ایجاد می کند.
وی افزود : رنگ سبز زیلو با برگ انگور رنگ شده ، قرمز آن با رناس ، آبی با نیل ، قهوه ای با پوست گردو و زرد آن هم با گل اسپرگ ، رنگ آمیزی شده است .
مدیر موزه زیلوی میبد ؛ فرش زیلویی را در بازاریابی موفق دانست که موادش اصل باشد و همینطور در زمینه بازاریابی هم ، باید این فرش به مردم معرفی گردد و از فواید آن گفت . همچنین قیمت آن را پایین تر آورد تا مردم قدرت خرید این فرش اصیل را داشته باشند.
وی اضافه نمود : راه رفتن بر روی یک فرش گیاهی و استفاده کردن از آن نسبت به فرش آکرولیک که مواد شیمیایی و پولیستر در آن به کار رفته است بهتر می باشد.
فاطمه شریف زاده که در کار فروش زیلو و همین طور محصولات کاربافی در کاروان سرای شاه عباسی به همراه پدر و همسرش دستی دارد ، در رابطه با بازار فروش این زیر انداز تاریخی بیان کرد : در شاه عباسی که بیشتر محل رفت و آمد توریستها است و آنها بافت این فرش را توسط پدرم که بافنده فرش است از نزدیک مشاهده می کنند و با اطمینان از اینکه جنس فرش از پنبه است ، اقدام به خرید هم می نمایند .
وی افزود: شرکت زیلو بافان میبد هم با مفروش کردن حسینیه امام (ره) و مساجد تا به حال برای افرادی با بافت زیلو در ابعاد بزرگ اشتغال ایجاد کرده اند اما بافت زیلو در ابعاد کوچک بهتر است زیرا گردشگران در صورت خرید ، بیشتر مشکل حمل و نقل را دارند اما از خرید زبلو در ابعاد کوچک نظیر تابلو استقبال می نمایند.
شریف زاده ادامه داد : در حال حاضر خانم کشتکار با تحقیقاتی که در زمینه رنگرزی گیاهی داشته است ، توانسته در حوزه زیلو به نتایج خوبی هم برسد ، اما مسئله ای که وجود دارد گران بودن رنگهای گیاهی است که کمتر کسی است که بتواند با پرداخت هزینه بالا به این کار مبادرت کند ، زیرا در موقع فروش به علت گران بودن استقبال چندانی از آن نمی شود.
وی افزود : با تولید این محصول هم در صورت عدم فروش ، صنعتگر مجبور به دست کشیدن از این کار می شود . بنابراین حمایت مسئولین را می طلبد که زمینه فروش و در اختیار نهادن لوازم کار به قیمت مناسب مهیا نمایند.
حاجی بمانعلی شریف زاده که شغل ریلو بافی پیشه اوست در مورد زیلو می گوید : زیلو فرشی است که در میبد بافته می شود ، جنس تار و پود آن از پنبه می باشد و نقشه آن هم به صورت ذهنی بافته می شود. فرشی دو رو است ، در تابستان خنک و در زمستان گرم می باشد. همچنین رنگهای طبیعی و ثابتی دارد .
وی با بیان اینکه شغل زیلو بافی زمانی از نظر درآمد خوب بود افزود : در 45 سال پیش شاید بیش از 2000 نفر در میبد زیلو باف بودند و کار همه آنها هم به فروش می رسید ولی در حال حاضر خریداری به آن صورت وجود ندارد . تنها درآمدی که در زمینه زیلو می توان به حساب آورد ، روکش های صندلی اتومبیل می باشد.
مریم زارعشاهی بافنده زیلو می گوید : حدود یک سال و سه ماه است که به این کار مشغولم و با دستگاه برقی هم کار می کنم . در ابتدا سه الی 4 عدد صندلی ماشین بافتم ، در حال حاضر هم زیر انداز با ابعاد 120 در 70 می بافم که به عنوان سجاده است .
وی در آمد این کار خوب توصیف نمود و افزود : اطرافیان و آشنایان هم به این کار مشغولند .هزینه این کار بین 30 تا 35 هزار تومان است و فروش آن نیز 115000 تومان و سود خالص از این کار حدود 70000 هزار تومان است که در صورت بافت در آمد ماهیانه ای حدود یک میلیون و پانصد هزار تومان دارد.
قربانعلی سقایی بافنده دیگری است که بعد از 50 سال ، اکنون یک سال است که به این کار روی آورده است . او که به گفته خودش در دوران بازنشستگی به سر می برد ، ازاین حرفه راضی است .
او در آمد این شغل را وابسته به کاری که انجام می دهد ذکر کرده و می گوید : در صورتی که بافت را به طور مرتب انجام دهم ماهیانه حدود 900000 تومان از این شغل در آمد دارم .
احمد دهقانی بافنده ای ست که در شرکت تعاونی زیلوبافان میبد مشغول به کار است . او با 20 سال سابقه کار عنوان نمود از این حرفه رضایت دارد.
سید رضا سید الحسینی هم بافنده زیلو در شرکت تعاونی زیلو بافان میبد رضایت خود را از این هنر صنعت عنوان نمود و گفت : در آمد این شغل برای جوانان امروز که طالب همه امکانات زندگی هستند ، کافی نیست اما به عنوان شغل دوم ، بسیار خوب است .
وی نیز درآمد حاصل از این شغل در ارتباط با کاری که ارائه می دهد عنوان نموده ، درآمد ماهیانه خودش را بین یک میلیون تا یک میلیون و دویست ذکر کرد.
عبدالکریم غنی پور مدیر عامل شرکت زیلو بافان میبد که حدود 60 سال دارد از ده سالگی به زیلوبافی پرداخته است ، وی در رابطه با صنعت زیلو بیان کرد: یک زمانی رونق زیلو بافی از دست رفته بود ، ولی در حاضر از این نظر در شرایط بهتری قرار دارد . در آمد آن به شرط جدی گرفتن کار بد نیست . درآمد به دست آمده از این هنربا وجود زحمتی که دارد ، با برکت است .
وی سرمایه لازم برای زیلو بافی جهت راه اندازی یک دستگاه خوب حدود یک میلیون تومان برآورد کرد و افزود: مواد اولیه هم برای بافت زیلو مورد نیاز است که اگر شخصی حدود 1 میلیون هزینه برای کار بپردازد می تواند کارگاه کوچکی در خانه داشته باشد و به صورت شخصی فعالیت کند.
غنی پوردر مورد بازار فروش زیلو عنوان کرد : تا کنون بازار فروش خوب بوده است یعنی هر فزشی که بافته شده مشتری هم داشته است منتها یک زمانی فروش خوب است ویک زمانی هم نه ، اما در مجموع بازار خوبی داشته ایم . البته به شرط آن که مسئولین هم حمایت نمایند و مساجد ، ادارات و سایر ارگانها با توجه به سال مقاومت اقتصادی و استفاده از محصول ایرانی ، این فرش را که فرشی ایرانی است و همینطور نشان سلامت دارد ، در ردیف احتیاجات خود قرار دهند و خود را ملزم به استفاده از این زیرانداز نمایند.
وی در ارتباط با فواید زیلو بیان کرد : این فرش در زمستان گرم و در تابستان فوق العاده خنک می باشد ، پرز ندارد ، از پنبه در بافت آن استفاده شده است ، برای زیر انداز نوزاد فرش بسیار مناسبی است و همجنین زیلو محصولی خراب شدنی و دور انداختنی نیست . زیلویی که متعلق به 70 سال پیش می باشد هنوز قابل استفاده است .
در مجموع با توجه به آنچه گفته شد ، زیلوی میبد فرشی است که از آن به عنوان فرش سلامت یاد شده است و کاربرد این زیرانداز را می توان با فرهنگ سازی در اذهان جا انداخت.
ذکر این نکته در این جا لازم است که باید قدر دان کسانی بود که در احیای این هنر دست آدمی که به دست فراموشی سپرده شده بود نقشی اساسی داشته اند ، همچنین باید یادی نمود ازتلاش و سعی وافر استاد سید عبدالعظیم پویا که با بنیان نهادن موزه زیلو و یاد کردن نام هنروران شهر خورشید در کتاب نفیس دل بستگان زیلو قدمی بزرگ در احیا و رونق این هنر صنعت برداشته اند.
